Program szkolenia w Polskiej Akademii Osteopatii OSTEON to wynik wieloletniego doświadczenia w kształceniu osteopatów, jak również długotrwałej pracy, obserwacji i dyskusji pomiędzy wykładowcami z Sutherland College of Osteopathic Medecine (SCOM) a organizatorami szkolenia osteopatycznego w PAO OSTEON.

Wszystkie przedmioty i zajęcia proponowane naszym słuchaczom mają na celu przybliżenie im idei medycyny osteopatycznej, zapoznanie ich z osteopatycznym podejściem do pacjenta i tym samym usprawnienie ich pracy z pacjentem. Program został tak dopracowany, aby maksymalnie efektywnie wykorzystać czas, jaki słuchacze spędzą w naszej szkole.

Studenci PAO OSTEON odbywają praktyczne zajęcia kliniczne w jednej z warszawskich klinik.

Studenci naszej szkoły mają możliwość prowadzenia badań naukowych współpracując z Uniwersytetem Medycznym w Warszawie. 

Dlatego też każdy przedmiot ma w trakcie szkolenia szczególne znaczenie, każdy przedmiot stanowi kolejny element niezbędny do odpowiedniego i należytego wykształcenia przyszłych osteopatów.

Nauczanie przedmiotów medycznych kształtuje refleksję słuchaczy i uczy samodzielnego myślenia medycznego

Program szkolenia PAO OSTEON obejmuje przedmioty zawodowe (teoretyczne):

  • Historia osteopatii
  • Filozofia osteopatii
  • Neurofizjologia dotyku
  • Biomechanika
  • Metodologia naukowa

Dzięki tym teoretycznym przedmiotom, stanowiących niezbędny element w kształceniu osteopatów, studenci poznają teoretyczne podstawy medycyny osteopatycznej. Każdy z w/w przedmiotów pozwala lepiej zrozumieć ideę osteopatii, a tym samym lepiej wykonywać pracę osteopatyczną. Poznanie historii osteopatii jest elementem koniecznym do tworzenia tożsamości zawodowej i lepszej współpracy pomiędzy osteopatami. Pozwala też na umiejętne prognozowanie przyszłych możliwych kierunków rozwoju osteopatii, a zatem na aktywny wpływ każdego osteopaty na rozwój tej dziedziny. Historia osteopatii jest nierozłącznie związana z filozofią tej dziedziny medycyny. Dzięki zajęciom z biomechaniki przyszli osteopaci mogą lepiej zrozumieć różnorodne struktury anatomiczne w kontekście ruchu oraz złożoność ich oddziaływania na cały organizm ludzki. Podczas zajęć z metodologii naukowej kursanci zdobywają niezbędną wiedzę i umiejętności czytania, rozumienia i krytycznego podejścia do badań naukowych w dziedzinie medycyny ogólnej jak i medycyny manualnej. Rozumienie treści artykułów naukowych pozwala na racjonalne i samodzielne dokształcanie praktykujących osteopatów. Wiedza metodologiczna przekazywana na zajęciach jest niezbędna do ciągłej weryfikacji swoich doświadczeń terapeutycznych i pozwala na redagowanie prac i artykułów naukowych. Dzięki temu studenci i absolwenci PAO OSTEON są w stanie napisać pracę dyplomową, która gwarantuje im otrzymanie tytułu Dyplomowanego Osteopaty (D.O.).

Nauczanie przedmiotów medycznych kształtuje refleksję słuchaczy i uczy samodzielnego myślenia medycznego

Program szkolenia PAO OSTEON obejmuje tym samym następujące Przedmioty zawodowe (praktyczne):

  • Anatomia palpacyjna
  • Diagnozowanie i leczenie dysfunkcji układu mięśniowo-szkieletowego.
  • Osteopatia somatyczna
  • Osteopatia visceralna  (trzewna)
  • Osteopatia funkcjonalna
  • Osteopatia czaszkowo- krzyżowa
  • GOT (General Osteopathic Treatment)

Przedmioty zawodowe stanowią podstawę kształcenia osteopatów. Dla praktycznej nauki zawodu zarezerwowano najwięcej czasu. Krok po kroku słuchacze uczą się rozpoznawać i diagnozować dysfunkcje wszystkich stawów ciała ludzkiego. Diagnostyka jest oparta na dokładnym zidentyfikowaniu tkanki zmienionej chorobowo, dlatego też nauka anatomii palpacyjnej jest na najwyższym poziomie. Testy ortopedyczne i osteopatyczne są prezentowane i omawiana jest ich wartość praktyczna. Techniki osteopatyczne są nauczane przez najwyższej klasy specjalistów, długoletnich praktyków. Wiele technik nauczanych w naszej szkole jest autorstwa wykładowców SCOM i PAO OSTEON a zatem nauczane tylko u nas. Skuteczność tych technik jest potwierdzona ponad 30 letnią praktyką osteopatyczną.

Wszystkie nauczane techniki są prezentowane w kontekście klinicznym. Omawiana jest ich wartość i zastosowanie w konkretnych przypadkach. Pozwala to słuchaczom na obcowanie w realnych warunkach praktyki osteopatycznej.

Dla nauczanych technik prezentowane są sytuacje stanowiące przeciwwskazania do ich stosowania. Pozwala to na zachowanie bezpieczeństwa nawet dla początkujących terapeutów.

Słuchacze 4 i 5 roku mają w programie praktyczne zajęcia kliniczne. Obserwują pracę wykładowców SCOM i PAO OSTEON na prawdziwych pacjentach w jednej z warszawskich klinik osteopatycznych.

Nauczanie przedmiotów medycznych kształtuje refleksję słuchaczy i uczy samodzielnego myślenia medycznego

Program szkolenia PAO OSTEON obejmuje przedmioty ogólnomedyczne (praktyczne i teoretyczne) :

  • Fizjologia
  • Semiologia ogólna i ginekologiczna
  • Reanimacja
  • Semiologia układu ruchu
  • Ortopedia i traumatologia
  • Radiologia
  • Neurologia
  • Neurochirurgia
  • Farmakologia
  • Reumatologia
  • Endokrynologia
  • Pneumonologia
  • Pediatria

Dlaczego aż tak rozbudowany blok przedmiotów ogólnomedycznych?

Przedmioty ogólnomedyczne stanowią ważny element wykształcenia współczesnego ospeopaty. Ambicją naszego zawodu jest zakwalifikowanie go do grupy zawodów medycznych a nie paramedycznych. Taki status mają osteopaci np. w Szwajcarii. My chcielibyśmy, aby i w Polsce osteopaci mogli szczycić się praktykowaniem wolnego zawodu a zatem zawodu medycznego pierwszego kontaktu.

Za ambicjami musi iść odpowiednie wykształcenie. W naszej szkole przedmioty medyczne nauczane są w taki sposób, aby w możliwie krótkim czasie przekazać wystarczającą wiedzę do prowadzenia samodzielnego prowadzenia pacjenta w sposób bezpieczny dla pacjenta i osteopaty. Sposób nauczania tych przedmiotów jest wynikiem wieloletniej wymiany doświadczeń między osteopatami a  lekarzami współpracującymi z PAO OSTEON. Jest wyjątkowy  i łatwo przyswajalny, gdyż oparty na praktycznym zastosowaniu wiedzy medycznej.

Osteopata to nie tylko terapeuta manualny. Osteopata to ekspert w swojej dziedzinie a więc specjalista, który będzie mógł odpowiednio pokierować leczeniem pacjenta nawet w przypadkach medycznie trudnych.

Wiele schorzeń narządów wewnętrznych może powodować dolegliwości sugerujące zaburzenia w obrębie układu ruchu. Podczas zajęć z zakresu fizjologii i semiologii przyszli osteopaci uczą się ogólnego badania pacjenta, a także interpretacji dostrzeżonych nieprawidłowości. Uzyskana wiedza i umiejętności pozwalają im na kwalifikację chorego do terapii i uniknięcie leczenia chorych wymagających dalszej diagnostyki lub leczenia specjalistycznego.

Osteopata powinien także umieć rozpoznawać stany ostre i udzielić pomocy pacjentowi w stanie bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia, czego uczy się podczas prowadzonych zajęć z resuscytacji krążeniowo-oddechowej z użyciem fantomu.

Na zajęciach z semiologii układu ruchu studenci osteopatii omawiają konkretne przypadki kliniczne spotykane w praktyce gabinetu osteopatycznego. Poznają testy kliniczne, zasady różnicowania podobnych symptomów różnych jednostek chorobowych oraz postępowanie medyczne według aktualnych algorytmów. W przyszłości jako osteopaci będą mogli bezpiecznie roztaczać opiekę nad pacjentami bez ryzyka przekraczania swoich kompetencji.
Na zajęciach z traumatologii poruszane są najważniejsze zagadnienia rozpoznawania i leczenia urazów ze szczególnym uwzględnieniem ich późnych następstw, co w praktyce osteopaty ma zasadnicze znaczenie. Studenci poznają również zasady postępowania w przypadkach nagłych oraz nowoczesne formy leczenia urazów stosowane we współczesnej traumatologii.

Dzięki zajęciom z radiologii przyszły osteopata jest w stanie precyzyjnie analizować zdjęcia radiologiczne dot. szerokiej gamy schorzeń i urazów, a w konsekwencji udzielić fachowej pomocy swoim pacjentom.

Wielokrotnie już udowodniono, że szeroko pojęta neurologia stanowi uniwersalny „klucz”, który otwiera różne ,,zamki” w ustroju człowieka. Twórcy osteopatii intuicyjnie korzystali z tego instrumentu i potrafili genialnie używać go w różnych sytuacjach patologicznych. Zarówno w zakresie szeroko pojętego układu ruchu, jak i prawidłowego funkcjonowania narządów wewnętrznych (techniki wisceralne). Dzięki znajomości neurologii współczesny osteopata z jednej strony bardziej świadomie pomaga naturze w naprawie uszkodzonych struktur i poprawie zaburzonych funkcji, a po wtóre wie, kiedy niezbędna jest interwencja chirurgiczna, i którzy pacjenci kwalifikują się do pilnego leczenia operacyjnego, ponieważ jego odroczenie zagraża ich zdrowiu lub życiu. Stąd tak duża rola przywiązywana w PAO OSTEON do zajęć z neurologii.

Celem zajęć z zakresu farmakologii jest poznanie mechanizmu działań leków, ich zastosowania, dawkowania, działań niepożądanych, przeciwskazań i interakcji. To wiedza niezbędna dla każdego osteopaty. Bogatszy o wiedzę z zakresu działania leków, jest w stanie odpowiednio zdiagnozować pacjenta i wykluczyć pewne objawy będące wynikiem długotrwałego leczenia farmakologicznego.

W końcu blok zajęć z pediatrii przybliża przyszłym osteopatom specyfikę pracy z najmłodszymi pacjentami. Podczas wykładów z pediatrii studenci uczą się zasad funkcjonowania organizmu dziecka, co pomaga im dostosować odpowiednią technikę i terapię do danej dolegliwości, z którą zgłasza się do osteopaty mały pacjent.

Na zajęciach z neurochirurgii osteopaci poznają specyfikę pracy neurochirurgów, stosowane metody, techniki, użyte materiały. Poznają ograniczenia pracy neurochirurgów oraz wskazania do interwencji chirurgicznej.

Reumatologia wydaje się być przedmiotem medycznym w sposób naturalny interesujący osteopatów. Tutaj przyszli osteopaci zapoznają się ze specyfiką tej specjalizacji, aby odpowiednio diagnozować pacjentów i pracować w sposób bezpieczny.

Nauczanie przedmiotów medycznych kształtuje refleksję słuchaczy i uczy samodzielnego myślenia medycznego